Spływy kajakowe Drawa
   Strona główna -

Drawieński Park Narodowy

Drawieński Park Narodowy


Drawieński Park Narodowy
Drawieński Park Narodowy jest największa atrakcją przyrodniczą i turystyczną południowej części Pojezierza Pomorskiego. Utworzony został 1 maja 1990 roku. Znajduje się w widłach rzeki Drawy i Płocicznej, na granicy województw lubuskiego i zachodniopomorskiego. Powierzchnia parku wynosi 11018,52 ha.
Ochroną objęte są naturalne bory sosnowe Puszczy Drawskiej oraz lasy bukowe, dębowe i grabowe. Na terenie Parku spotkać można liczne okazy pomnikowe drzewostanu. Zaliczyć do nich należy liczne skupiska dębów, których wiek wynosi ponad 450 lat, oraz ponad 330 letnich buków. Wszystkie lasy na terenie parku, stanowią 78% jego powierzchni. Utworzono kilka pieszych i rowerowych szlaków turystycznych, pozwalających na bezpośredni kontakt fauną i florą Parku.  W granicach Parku występuje 869 gatunków roślin naczyniowych. Do gatunków szczególnie cennych należą: storczyki, żurawina drobnolistkowa, rosiczki, turzyca bagienna, widłaki, wawrzynek wilczełyko, a ciekawostką przyrodniczą jest chamedafne północna. Również zwierzęta mają liczną reprezentację. Jedną najlepiej zbadaną grupą są ptaki, których w Parku zanotowano 129 gatunków lęgowych. Najcenniejszymi wśród nich są: bielik, rybołów, puchacz, gągoł, jarząbek, włochatka, zimorodek, orlik krzykliwy, tracze, bocian czarny, pliszka górska oraz wiele innych. Występuje także 7 gatunków gadów. Osobliwością jest żółw błotny. Zinwentaryzowano 13 gatunków płazów. Do najcenniejszych można zaliczyć kumaka nizinnego. W 1978 r. powrócił na tereny Parku bóbr i stał się jednym z najliczniejszych gatunków. Dorzecze Drawy od Drawskiego Parku Krajobrazowego po krańce Drawieńskiego Parku Narodowego, to ostoja wielu gatunków ryb. W Drawie i Płocicznej tarło odbywa troć wędrowna, licznie występuje pstrąg i lipień. W jeziorze Ostrowiec bytuje, bardzo rzadka troć jeziorowa. Ogółem w wodach Parku występuje około 37 gatunków ryb, w tym takie jak: sieja, sielawa, brzana, certa, piekielnica i restytuowany łosoś. Drawa i zachodnie brzegi jezior Sitno i Ostrowiec udostępnione są do wędkowania, więc wody parku, to istny raj dla wędkarzy. W szczególności tych, którzy uprawiają wędkarstwo muchowe.
Forma geologiczna tego obszaru została ostatecznie ukształtowana podczas ostatniego zlodowacenia przez cofający się lądolód.  Ogromną wartość przyrodniczą parku stanowi rzeka Drawa i jej liczne dopływy. Ze względu na duże spadki nurtu na terenie Puszczy Drawskiej, Drawa posiada charakter rzeki górskiej. Spływ Drawą przez Drawieński Park Narodowy należy do największych atrakcji kajakowych w Polsce. Ze względu na liczne terytoria lęgowe ptaków, istnieją ograniczenia w organizowaniu spływów kajakowych. Od końca lutego do 1 lipca spływ kajakowy przez teren Parku nie jest możliwy. Służby parku wyznaczyły 5 pól namiotowych wzdłuż Drawy. Są to rozległe polany (bindugi), które w przeszłości służyły za miejsca składowania drewna przeznaczonego do spławiania w dół Drawy i dalej do Noteci. Są to kolejno Biwak Barnimie, Bogdanka, Sitnica, Pstrąg i Kamienna. Przed ostatnim postojem w granicach parku, warto zobaczyć elektrownię wodną z końca XIX wieku. Jest to również ostatnia stała przeszkoda przed wypłynięciem z parku.
We wsiach położonych w granicach Parku, w ostatnich latach powstało wiele gospodarstw agroturystycznych, pól namiotowych i przystani. Są one przygotowane do obsługi ruchu turystycznego, który ma coraz większe znaczenie dla gospodarki regionu. Najliczniejszą grupa turystów odwiedzających DPN są amatorzy spływów kajakowych. Wielu animatorów turystyki z terenu Polski uważa, że szlak kajakowy rzeki Drawy jest najatrakcyjniejszym nizinnym szlakiem kajakowym.


Ta strona wykorzystuje ciasteczka (cookies)